Przejazd Bernina Express z Mediolanu
Bernina Express z Mediolanu łączy komfortowy transfer kolejowy do granicy ze Szwajcarią z panoramiczną podróżą wpisaną na listę UNESCO Koleją Retycką, gdzie okna sięgające od podłogi do sufitu kadrują alpejskie przełęcze, lodowce i spiralny wiadukt Brusio. Ta jednodniowa alpejska wycieczka kolejowa z Mediolanu, wyruszająca w stronę Tirano i wspinająca się przez Alp Grüm na wysokość ponad 2250 metrów, pokonuje 196 mostów i 55 tuneli bez użycia kół zębatych. Bilety na Bernina Express z Mediolanu zazwyczaj obejmują przejazdy autokarowe z przewodnikiem oraz zarezerwowane miejsca w panoramicznych wagonach, dzięki czemu podróżni spędzają dzień na podziwianiu krajobrazów, a nie na logistyce.
Linia Bernina przecina 196 mostów i przechodzi przez 55 tuneli bez użycia pojedynczej szyny zębatej, wspinając się na wysokość 2253 metrów w Ospizio Bernina — najwyższy punkt europejskiej sieci kolejowej pokonywany wyłącznie dzięki przyczepności. Podróż pociągiem Bernina Express z Mediolanu zaczyna się nie w Szwajcarii, lecz w Lombardii, gdzie podróżni zbierają się na Milano Centrale przed dalszymi połączeniami na północ w stronę Tirano i granicy Alp Retyckich.
Koleje Retyckie otworzyły odcinek Bernina etapami w latach 1908–1910; to zelektryfikowane osiągnięcie wąskotorowe połączyło krainę Engadyna z Valtelliną przez teren, który inżynierowie długo uważali za nieprzejezdny. W 2008 roku UNESCO wpisało linie Albula i Bernina na Listę Światowego Dziedzictwa jako jeden z zaledwie trzech systemów kolejowych z takim wyróżnieniem. Panoramiczne wagony z zakrzywionymi szybami weszły do użytku, by wyeksponować widoki, które starsze drewniane wagony po prostu przemierzały.
To, co przyciąga dzisiejszych podróżnych, to kompresja klimatu i krajobrazu w zaledwie kilka godzin. Wycieczka kolejowa Mediolan-Bernina opuszcza równiny ryżowe i rzędy topoli dorzecza Padu, mija winnice na tarasach nad doliną Valtellina i wznosi się przez lasy modrzewiowe w świat lodowców i moren. Lodowiec Morteratsch lśni na zachodzie; jezioro Lago Bianco rozlewa swoje mleczne, nasycone minerałami wody na przełęczy; spiralny wiadukt Brusio zwija trasę w kamienną helisę. Każda zmiana wysokości na nowo pisze widok za oknem.
Samo Milano Centrale tworzy oprawę dla odjazdu. Zainaugurowana w 1931 roku, ze swoją sklepioną halą z żelaza i szkła oraz monumentalną kamienną fasadą, jest jedną z najwspanialszych stacji kolejowych w Europie, będąc odpowiednim progiem dla tych, którzy śledzą trasę Bernina Express z Mediolanu w stronę wysokich przełęczy. Z placu przed dworcem Piazza Duca d'Aosta połączenie regionalne do Tirano prowadzi bezpośrednio do sieci Retyckiej, więc przejście z włoskiej podróży międzymiastowej do szwajcarskiej kolei alpejskiej odbywa się na jednym peronie.
Trasa ta funkcjonuje jako linia robocza, a nie obiekt muzealny. Dojeżdżający do pracy, turyści zmierzający do kolejki linowej Diavolezza oraz fotografowie dzielą te same wagony, które kiedyś przewoziły pierwszych edwardiańskich podróżników. Wśród mediolańskich alpejskich atrakcji kolejowych, niewiele oferuje tak ciągłą nić od miejskiego dworca po lodowcowy szczyt. Inżynieryjna powściągliwość pierwotnych budowniczych — brak kół zębatych, tylko starannie dobrane nachylenia i obszerne łuki — pozostaje czytelna w każdej pętli i galerii. To linia, która traktuje góry jak partnera, a nie przeszkodę, i ten etos, ponad wiek później, wciąż definiuje to, co panoramiczne wagony mają ujawnić.
13 godz.
